Auteur: Helma

Zoolang mijn hart het leven blijft gespaard, Wordt er een schat onwetendheid vergaard. Maar al te spoedig zal ik zeker weten: Ik ben voorbij, en niets, niets werd verklaard.

Gij weet het, wat mijn bloed niet waagt te zingen. Gij kent harts nauw bedwongen stamelingen. O God, behoed mij voor den bangen kreet, Die nimmer tot uw heilig oor mag dringen.