Categorie: De Rozenhof

Als mij geen nieuwe lente op aarde vindt, Verwaait mijn minnen in den luwen wind, En zoelt den stroom des bloeds in jonge leden En maakt helle oogen ’s avonds zalig blind.

Heer, wat mijn verre vaderen misdeden, Moet weder in dees ééne ziel geleden? Geef mij ook hunner liefden hooge som En ’t heil waarom zij baden en fel streden.

Wat ‘k van dit leven tot Uw huis wou dragen Hebt Gij verwoed mij uit de hand geslagen. Waarom zendt Gij mij op een nieuwen tocht, Daar ik niet naar een beetren schat kan jagen?

Die nooit verdwaasd Uw wetten heeft geschonden, Die niet verloren ging in schaamte en zonden, Wat weet hij van Uw goddelijk geduld? Uw diepste liefde heeft hij nooit gevonden.