Categorie: De Rozenhof

Ik kan den ganschen dag van rozen zingen. Wild ranken om u mijn herinneringen, En alle ranken bersten uit in bloei. Maar welke roos kan met u mededingen?

Is liefde lijden? waarom het te sussen? Een laaiend vuur? waarom het uit te blusschen? Beter is ’t in den fellen brand van leed Zich dronken zoenen en zich nuchter kussen.

Gooi op de steenen van uw dobbelspel. Liefde, beslis, wat wacht mij, wee of wel? O, aan het vreemde glanzen uwer oogen Weet ik: alleen het ongeluk komt snel.

De zee zwalpt op naar ’t lachen van de maan. De sterren zwermen op de zonnen aan. Alles wil zich in liefdes afgrond storten. Hoe zoude ik dan uit Uwe wegen gaan?