Auteur: Helma

Zij zeggen: „Wij vergeven, maar ga heen! Wij hebben met de zondaars niets gemeen. Wie God verliest, wordt van Zijn volk verstooten.” Maar de verlaatnen vinden God alleen.

Heer, liefde hebt Gij van mij weggenomen, Maar ook ’t gehuichel van de schijnbaar vromen. Zij dringen ver van zondaars zich tezaam. ’t Is goed, laat mij maar eenzaam tot U komen.

Hoe achterhaal ik wat ik heb gemist? Mij baat noch snelle ren noch vlugge list. Al ’t ongenoten heil aan mij verschreven Hebt met een veeg Gij van uw lei gewischt.

O liefde, die ik niet verloochnen wou, God mengde Uw wijn met mirre van berouw. Wat is de heffe van Uw beker bitter. Maar wee mij, als ik ’t drinken weigren zou!