Auteur: Helma

Gooi op de steenen van uw dobbelspel. Liefde, beslis, wat wacht mij, wee of wel? O, aan het vreemde glanzen uwer oogen Weet ik: alleen het ongeluk komt snel.

Is liefde lijden? waarom het te sussen? Een laaiend vuur? waarom het uit te blusschen? Beter is ’t in den fellen brand van leed Zich dronken zoenen en zich nuchter kussen.

Ik kan den ganschen dag van rozen zingen. Wild ranken om u mijn herinneringen, En alle ranken bersten uit in bloei. Maar welke roos kan met u mededingen?